ยินดีต้อนรับสู่ บล็อกกรีนพีซ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ที่ๆ เราบอกเล่าเรื่องราวความเป็นไป เบื้องหลังการทำงาน ข้อคิด ความคิดเห็น เพิ่มเติมจาก งานที่เราทำ

วันเปิดค่าย

๒๖ ตุลาคม ๒๕๕๒
Climate Defenders Camp
หมู่บ้านเตลุก เมอรันติ
จังหวัดรีอาล ประเทศอินโดนีเซีย

วันนี้เป็นวันเปิดค่าย ทุกคนวุ่นวายกันนิดหน่อย เนื่องจากต้องรีบเตรียมค่ายให้เสร็จ พิธีเปิดจะมีช่วงบ่าย โดยจะมีชาวบ้านในหมู่บ้าน รวมถึงสื่อมวลชนต่างๆ ทั้งสื่อท้องถิ่นและสื่อต่างประเทศมาเข้าร่วม ประมาณ ๓oo คน ชาวบ้านบางส่วนมากันตั้งแต่เช้า เพื่อเตรียมพื้นที่ในการทำอาหารเลี้ยงในงาน เมนูวันนี้มีแพะเป็นพระเอก ซึ่งเดินทางมาถึงค่ายในวันที่พวกเราเดินทางมาถึง (มันน่ารักมาก แต่ไม่กล้าไปเล่นด้วยกลัวไม่กล้ากิน) ส่วนพวกเรา (ทีมไทย) มีนัดประชุมกับ Petteli ซึ่งเป็น Action Coordinator จากฟินแลนด์ (บ้านเกิดซานตาครอส) ตอน ๙ โมง เรื่องการทำเขื่อน ตกลงกันว่าหลังอาหารเที่ยงเราจะไปดูพื้นที่ที่จะสร้างเขื่อนที่แรกด้วยกัน Petteli บอกเราว่าที่ที่เราจะสร้างเขื่อน (หนึ่งในปฏิบัติการอย่างสันติวิธี) อยู่ห่างจากค่ายไปประมาณ ๙ กิโลเมตร เราต้องนั่งเรือปอมปอง (Pompong) ไป ประมาณ ๔๕ นาที อากาศที่นั่นประมาณ ๕o องศาเซลเซียส ร้อนมาก เมื่อไปถึงเราต้องเดินเท้ากันต่ออีกประมาณ ๑ กิโลเมตร ขึ้นอยู่กับระดับน้ำ และคาดว่าเขื่อนของเราจะสร้างเสร็จภายในเวลาไม่ถึง ๒ อาทิตย์ (ถ้าไม่มีเรื่องให้ประหลาดใจ)

งานหลักของพวกเราวันนี้ คือเอาผ้าใบมุงหลังคาที่พักให้เสร็จ และเคลียร์พื้นที่ในคลองที่เราต้องสร้างเขื่อน งานสร้างเขื่อนจริงๆ จะเริ่มในวันพุธ คลองที่เราจะสร้างเขื่อนเป็นหนึ่งในคลองที่ชาวบ้านในอดีตขุดขึ้นเพื่อใช้ในการลำเลียงไม้ออกจากป่า ดังนั้นจุดประสงค์หลักในการสร้างเขื่อนของเราคือ ๑) เพื่อหยุดไม่ให้น้ำไหลออกมาจากป่าพรุ (Peatland) และป้องกันไม่ให้พื้นที่ป่าพรุแห้ง ซึ่งจะทำให้ดินมีฤทธิ์เป็นกรด ส่งผลต่อน้ำในแม่น้ำ ๒) ป่าพรุบนคาบสมุทรกัมปาร์ เป็นป่าผืนใหญ่ของอินโดนีเซีย และเป็นพื้นที่ที่มีความลึกของซากพืชทับถมกันมากที่สุดในโลก โดยบางจุดมีความลึกกว่า ๒o เมตร ๓) นับเป็นแหล่งกักเก็บคาร์บอนตามธรรมชาติที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งบนโลก
บานี่เล่าให้ฟังว่า เดิมพื้นที่ป่าพรุในคาบสมุทรกัมปาร์ มีขนาดถึง ๗ แสนตารางกิโลเมตร แต่ในปัจจุบันพื้นที่ ๓ แสน ๕ หมื่น ตารางกิโลเมตร ถูกครอบครองและทำลายโดยฝีมือมนุษย์ ทั้งเพื่อสร้างที่อยู่อาศัย การทำเกษตรโดยปลูกพืชเชิงเดี่ยว แต่สิ่งเลวร้ายที่สุดที่พวกเรายืนหยัดต่อสู้กันอยู่คือการใช้ในเชิงธุรกิจอุตสาหกรรม เช่น ตัดไม้ ถางป่า ขุดคลองระบายน้ำออกจากป่าพรุ เมื่อป่าพรุแห้ง ก็เผาป่า เพื่อปลูกอกาเซีย (คล้าย ๆยูคาลิปตัส) เพื่อผลิตกระดาษ และการปลูกปาล์มน้ำมัน ถ้าเดินเข้าไปจากจุดที่เราสร้างเขื่อนประมาณ ๒ ชั่วโมง จะมีชั้นพีซ หนาประมาณ ๓ เมตร ก่อนจะถึงชั้นของดินลักษณะพีซคือซากของต้นไม้และพืชที่เน่าเสียผุพังทับถมกันมาเป็นเวลานาน ซึ่งเต็มไปด้วยแร่ธาตูต่างๆ มากมาย ให้ลองนึกถึงภาพขี้เลื่อยปริมาณมากๆ กองทับถมกัน เมื่อฝนตกลงมา ก็สามารถเก็บกักน้ำไว้ได้ในปริมาณมาก ความสมบูรณ์ของป่าพรุสังเกตได้จากสีของน้ำที่ออกมาจากป่าพรุ จะมีสีค่อนข้างแดง ส่วนรสชาติเปรี้ยวนิดหน่อย (ชิมมาแล้ว) มีความสำคัญต่อระบบนิเวศอย่างมากมายมหาศาล ทั้งกับพืช สิ่งมีชีวิตต่างๆ รวมถึงมนุษย์ด้วย ถ้าน้ำไหลออกมาจากป่าพรุจนหมด ต้นไม้ในป่าก็จะตาย และส่งผลกระทบต่อระบบนิเวศเป็นอย่างมาก กฏหมายของอินโดนีเซียระบุว่า ถ้าจะถางป่า ความลึกของพีซต้องไม่เกิน ๑ เมตร (ซึ่งที่ที่เกินแน่นอน อย่างไม่ต้องสงสัย)

พวกเราเลิกงานประมาณ ๕ โมงเย็น โดย ปอมปองจะมารอเพื่อรับเรากลับมาส่งที่ค่าย

วันนี้เราอาบน้ำในแม่น้ำ หน้าค่าย สนุกดี อาหารเย็นวันนี้เป็นอาหารอินโดนีเซีย โดยมีแม่ครัวจากหมู่บ้านมาทำอาหารให้ อาหารเย็น ๑ ทุ่มครึ่ง ค่อนข้างช้า คงต้องให้เวลาปรับตัวอีกหน่อย ก่อนนอนมีประชุมสรุปประจำวัน บุชตากับชายด์เล่าให้ฟังเรื่องกิจกรรมวันเปิดค่าย มีชาวบ้านมาร่วมงานประมาณ ๒oo คน ส่วน Petteri ก็รายงานความคืบหน้าที่เขื่อน เสร็จแล้วก้แยกย้ายกันไปพักผ่อน ที่นี่ไฟจะปิดตอน ๒๒.๓o น. ส่วนการเฝ้ายามในตอนกลางคืนจะเริ่มตอนเที่ยงคืนถึง ๖ โมงเช้า

วันนี้เหนื่อย เปียก สกปรก แต่ก็มีความสุข

นุ่น

 

6 ความคิดเห็น:

  1. Rin said,

    โห อ่านแล้ว ขอชื่นชมและขอบคุณในความเสียสละ ความอดทน ความมีน้ำใจ ที่พยายามช่วยปกป้องป่า อนุรักษ์โลกของเราให้น่าอยู่ตลอดไป นะคะ :)

    on ๑๙ พฤศจิกายน ๒๕๕๒ ๑๘:๑๑  


  2. ไม่ระบุชื่อ said,

    โหยยยย เจ๋งว่ะ

    on ๑๙ พฤศจิกายน ๒๕๕๒ ๑๘:๕๔  


  3. ไม่ระบุชื่อ said,

    เยี่ยมมากจิงเลยยยยยยยย

    \mong

    on ๑๙ พฤศจิกายน ๒๕๕๒ ๑๘:๕๕  


  4. ไม่ระบุชื่อ said,

    ไปกันทั้งแก๊งเลยวุ้ย //pi top

    on ๒๐ พฤศจิกายน ๒๕๕๒ ๐๒:๓๕  


  5. ไม่ระบุชื่อ said,

    ไปกันทั้งแก๊งเลยวุ้ย //เกรียงเอง....5555

    on ๒๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๒ ๑๓:๒๔  


  6. ไม่ระบุชื่อ said,

    อ่าว พี่น้องเสื้อแดงงานเลี้ยงได้จบลงแล้วขอหั้ยกับบ้านดีๆนะคับ // ตั้ม

    on ๒๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๒ ๑๙:๔๗  


แสดงความคิดเห็น